Aska

Njeno telo
se uvija u grču
kroz prozor
Kafea Vinil

Njena kosa
pleše, kraj
užurbanih ljudi
što tiketom
jure novac

Njeni obrazi
nasmejani su
dok staklo
upija sjaj

Prsti njeni
prebiru po
krajevima što
procvetali jesu

Bela košulja
kragnom miluje
nedra njena,
meni snena

Bezimena lepota
krajičkom očiju plavih
kroz prozor Kafea Vinil
flertuje sa dušom umornog

Njena ramena sadrže
nevidljive činove
jedne klase,
čelom kao violončelom...

...sa strunama što u
očima mojim sklopiše
pesmu, naočigled
sumornog bunila...

...ona se jeste zbunila
no, nije se ni bunila
ugledavši, sasvim slučajno,
moj lik i te crte na
prozoru Kafea Vinil

Dok Gary Moore
gitarom što plače
odskače sa pločnika
Pariskih, nešto me laska....

...jedna Aska što se
poput vile nečujno
stvori kraj prozora
Kafea Vinil, poput
oblačka što mi
otkri zrak sunca.

Gary Bramil 9/1/26.